1. Północ już była,
gdy się zjawiła
nad blisk± dolin± jasna łuna,
któr± zoczywszy
i zobaczywszy,
krzykn±ł mocno Wojtek na Szymona:
Szymonie kochany,
znak to niewidziany,
że całe niebo czerwone.
Na braci zawołaj, niechaj wstawaj±,
Kuba i Mikołaj niech wypędzaj±
barany i capy,
owce, kozły, skopy
zamknione.
2. Na te wołania
z smacznego spania
porwał się Stach z Grze¶kiem i spadł z broga;
Maciek truchleje,
od strachu mdleje,
woła: uciekajcie, ach, dla Boga!
Grze¶ko żebro złamał,
Stach na nogę chromał,
bo j± w kolanie wywin±ł.
Oj, oj, oj, dla Boga! Pawełek woła:
uciekajcie prędko, gore stodoła;
pogorzały szopy
i pszeniczne snopy.
Jam zgin±ł.
3. Leż±c w stodole,
patrz±c na pole,
ujrzał Bartosz stary Anioły,
które wdzięcznymi
głosami swymi
okrzyknęły ziemskie padoły:
na niebie niech chwała
Bogu będzie trwała,
a ludziom pokój na ziemi!
Pasterze wstawajcie, witajcie Pana,
pokłon Mu oddajcie, wzi±wszy barana;
skocznie Mu zagrajcie,
głosy za¶piewajcie
zgodnymi!
-----
Więcej Kolęd znajdzieć w słowie KOLĘDA kilknij na stonie głównej w literkę \\\"K\\\"
|