1. Bóg się rodzi, gwiazda wschodzi,
Trzej Królowie od wschodu.
Tu z darami, ofiarami, każdy swego narodu.
Do Betlejem, gdzie złożony z Panny
Chrystus narodzony,
jad± z licznymi dwory.
2. Lubo w żłobie, jednak sobie Dziecię Boga szacuj±,
otworzywszy skarb,
złożywszy wonno¶ć, mirę daruj±:
a w najczystsze Panny ręce, Matki Bożej,
swej Panience
wdzięczne dary złożyli.
3. Złoto Pana, a kapłana kadzidło oznaczało,
mira znakiem, mękę smakiem
w darach tych wyrażało:
co Królowie gdy oddali, Pana w żłobie
pożegnali, z matk± Jego Maryj±.
4. I my dary, z serc ofiary dajmy Panu z Królami,
miło¶ć w złocie,
zapach w cnocie, mirę gorzk± i z nami:
Prosz±c Pana poznanego,
Boga w żłobie złożonego,
by nas niebem darował.
|