Apaszem Staszek byÂ?, w krÂ?g znaÂ?y go ulice,
W spelunkach, tam, gdzie czarne Â?ycie wre.
KochankÂ? jego byÂ?a zwykÂ?a ulicznica
Co gdzieÂ? na rogu sprzedawaÂ?a ciaÂ?o swe.
I Pomimo to Stach kochaÂ? swojÂ? Hank??,
I Cho?? nieraz zbiÂ?, skatowaÂ? aÂ? do krwi.
A kiedy zn??w przepraszaÂ? swÂ? bogdank??
Czule szeptaÂ? do niej: "C??Â? jam zrobiÂ?, c??Â??".
Hanko, o tobie marz?? wÂ?r??d bezsennych nocy.
Hanko, daj usta, niech przeminie b??l i Â?al.
Â?e w oczach Â?zy, ja wiem, to moja wina,
Bo Â?ycie pÂ?ynie wÂ?r??d tak burzliwych fal.
Gdy Stach dowiedziaÂ? si??, Â?e Hanka go zdradziÂ?a,
To si?? rozeÂ?miaÂ? swym okrutnym ha, ha, ha.
W spelunkach, tam, gdzie banda w??dk?? piÂ?a,
I Staszek wypiÂ?, cho?? serce z b??lu Â?ka.
A kiedy zn??w napotkaÂ? swojÂ? Hank??
To w r??ku bÂ?ysnÂ?Â? dÂ?ugi, ostry n??Â?
I noÂ?em w serce pchnÂ?Â? swojÂ? bogdank??,
A nad jej trupem szeptaÂ?: "C??Â? jam zrobiÂ?, c??Â??"
Hanko, twe ciaÂ?o sÂ?odko pr??Â?y si??, przegina.
Hanko, daj usta, niech przeminie b??l i Â?al.
Â?e w oczach Â?zy, ja wiem, to moja wina,
Bo Â?ycie pÂ?ynie wÂ?r??d tak burzliwych fal.
|